فواید جسمی و ذهنی مسابقات اسب‌سواری
تقویت عضلات و تعادل جسمی
اسب‌سواری نیازمند فعالیت مستمر عضلات پا، شکم و کمر است. حفظ تعادل روی اسب باعث تقویت این عضلات و افزایش استقامت آنها می‌شود. هماهنگی بین حس‌های بدن برای حفظ تعادل بهبود می‌یابد. انعطاف‌پذیری مفاصل افزایش پیدا می‌کند و مشکلات حرکتی کاهش می‌یابد. این ورزش باعث تقویت کلی بدن و حفظ سلامت حرکتی می‌شود.
2. کاهش اضطراب و افزایش آرامش
اسب‌سواری فرصتی برای رهایی از فشارهای روزمره است. ارتباط با اسب‌ها و حضور در طبیعت باعث کاهش استرس می‌شود. حرکات ریتمیک اسب به ذهن آرامش می‌بخشد و اضطراب را کم می‌کند. مراقبت از اسب‌ها حس مسئولیت و رضایت را افزایش می‌دهد. این فعالیت به تعادل هورمون‌های استرس کمک می‌کند و سلامت روان را بهبود می‌بخشد.
3. تقویت تمرکز و توانایی‌های ذهنی
تمرکز لازم برای کنترل اسب و مسیر، مهارت‌های شناختی را تقویت می‌کند. این فعالیت باعث بهبود حافظه، تصمیم‌گیری و توجه می‌شود. آموزش‌های مربوط به هدایت اسب توانایی‌های یادگیری را افزایش می‌دهد. تعامل با اسب به توسعه مهارت‌های حل مسئله کمک می‌کند. اسب‌سواری ذهن را فعال و توانمند نگه می‌دارد.
4. افزایش اعتماد به نفس و روابط اجتماعی
کسب مهارت‌های سوارکاری اعتماد به نفس را بالا می‌برد. مدیریت حیوانی بزرگ مانند اسب، احساس قدرت و خودباوری را تقویت می‌کند. فعالیت گروهی سوارکاری فرصت ایجاد دوستی‌ها و ارتباطات اجتماعی را فراهم می‌کند. این محیط‌ها روحیه همکاری و تعامل مثبت اجتماعی را بهبود می‌دهند. اسب‌سواری در رشد شخصیت و بهبود روابط اجتماعی موثر است.
5. تقویت سلامت قلبی و عمومی بدن
اسب‌سواری ورزش هوازی مفیدی است که قلب و ریه‌ها را تقویت می‌کند. فعالیت مستمر در این ورزش به بهبود گردش خون و افزایش ظرفیت قلب کمک می‌کند. این ورزش در کنترل وزن و پیشگیری از بیماری‌های مزمن نقش دارد. انرژی و کیفیت خواب را بهبود می‌بخشد. اسب‌سواری برای حفظ سلامت کلی بدن بسیار مفید است.
انواع رشته‌های مسابقات اسب‌سواری
پرش با اسب
پرش با اسب رشته‌ای است که در آن سوارکار و اسب باید از موانع مختلف عبور کنند. موانع می‌توانند شامل میله‌ها، دیوارها و حتی آب باشند که به مرور زمان ارتفاع و دشواری آنها بیشتر می‌شود. هدف اصلی عبور سریع و بدون خطا از مسیر مسابقه است. این رشته نیازمند هماهنگی کامل بین اسب و سوارکار است تا اسب با اعتماد کامل موانع را پشت سر بگذارد. در مسابقات جهانی و المپیک، این رشته بسیار محبوب است و قوانین مشخصی دارد. موفقیت در این رشته به تمرین مستمر و تکنیک صحیح وابسته است. اسب‌های پرش باید از لحاظ فیزیکی و روانی آمادگی بالایی داشته باشند تا در برابر فشارهای مسابقه مقاومت کنند. این رشته برای افزایش اعتماد به نفس سوارکار نیز مفید است. پرش با اسب یکی از هیجان‌انگیزترین ورزش‌های اسب‌سواری است.
2. درساژ
درساژ رشته‌ای هنری و کلاسیک است که تمرکز آن بر حرکات منظم و دقیق اسب می‌باشد. سوارکار باید توانایی کنترل کامل اسب را داشته باشد و حرکات متنوعی مانند توقف، چرخش و حرکت‌های خاص را به زیبایی اجرا کند. این رشته شبیه به رقصی هماهنگ بین انسان و اسب است و نیازمند تمرین طولانی است. مهارت‌های فنی بالا برای نمایش قدرت و انعطاف اسب و همکاری با سوارکار لازم است. مسابقات درساژ در میدان‌های مخصوص برگزار می‌شود و هر حرکت دارای امتیاز مجزا است. درساژ پایه‌ای برای سایر رشته‌های اسب‌سواری نیز محسوب می‌شود. اسب‌های این رشته باید آرام، باهوش و قابل آموزش باشند. این رشته ارتباط نزدیک و درک متقابل بین اسب و سوارکار را تقویت می‌کند.
3. مسابقات استقامت
مسابقات استقامت رشته‌ای چالش‌برانگیز است که در آن اسب و سوارکار باید مسافت‌های طولانی را طی کنند. این رشته آزمونی برای استقامت و توان فیزیکی هر دو است و معمولاً در مسیرهای طبیعی و سخت برگزار می‌شود. سوارکار باید سرعت و انرژی اسب را مدیریت کند تا به پایان برسند. در طول مسیر سلامت اسب توسط داوران بررسی می‌شود تا اطمینان حاصل شود که اسب توان ادامه دادن را دارد. این رشته در جهان محبوب است و نیازمند آمادگی جسمانی بالا و دانش مراقبت از اسب است. استراتژی و صبر در این مسابقات نقش مهمی دارد. اسب‌های مورد استفاده سبک و مقاوم هستند و هماهنگی بین اسب و سوارکار کلید موفقیت است.
4. مسابقات تروت و کانتر
این رشته مسابقه‌ای است که در آن سرعت اسب در دو گام مشخص تروت و کانتر سنجیده می‌شود. تروت گامی دو زمانه و کانتر گامی سه زمانه است که هر دو نیاز به تمرکز و هماهنگی دارند. سرعت و کنترل اسب در این مسابقات اهمیت زیادی دارد و سوارکار باید تعادل و هدایت دقیق را حفظ کند. این رشته معمولاً در پیست‌های اسب‌سواری برگزار می‌شود و برای افزایش سرعت و واکنش اسب تمرین می‌شود. اسب‌های شرکت‌کننده باید سرعت و استقامت مناسب داشته باشند. مسابقات تروت و کانتر تمرینی برای توان حرکتی اسب است و به بهبود انعطاف‌پذیری کمک می‌کند. سوارکاران باید تجربه کافی در مدیریت سرعت و گام اسب داشته باشند.
5. مسابقات درگ
مسابقات درگ رقابت سرعتی است که اسب‌ها با ارابه‌های سبک در آن شرکت می‌کنند. این رشته در کشورهای غربی محبوب است و تمرکز بر سرعت و قدرت اسب‌ها دارد. اسب‌ها باید در گام‌های مشخص تروت یا کانتر مسابقه دهند و ارابه‌ها سبک و مجهز هستند. راننده ارابه باید کنترل کاملی بر اسب داشته باشد. مسابقات درگ در پیست‌های مخصوص برگزار می‌شود و سرعت بالای اسب‌ها چالش بزرگی است. تمرینات ویژه‌ای برای افزایش سرعت و هماهنگی با ارابه انجام می‌شود. این رشته جذابیت زیادی دارد و مخاطبان زیادی را جذب می‌کند. درگ علاوه بر جنبه رقابتی، تفریحی و فرهنگی نیز محسوب می‌شود.
انواع رشته‌های اسب‌سواری حرفه ای
پرش با اسب (Jumping)
پرش با اسب یکی از هیجان‌انگیزترین رشته‌های اسب‌سواری است که در آن سوارکار و اسب باید از موانع مختلف عبور کنند. این موانع ممکن است شامل میله‌ها، دیوارها و آب باشد که ارتفاع و پیچیدگی آنها در هر مرحله افزایش می‌یابد. هدف این رشته عبور سریع و بدون خطا از مسیر تعیین شده است. پرش با اسب نیازمند هماهنگی کامل بین اسب و سوارکار است تا اسب بتواند با اعتماد و قدرت موانع را پشت سر بگذارد. این رشته در مسابقات جهانی و المپیک بسیار محبوب است و قوانین دقیقی دارد. تکنیک صحیح سوارکاری و تمرینات منظم کلید موفقیت در این ورزش است. همچنین، اسب‌های پرش باید ویژگی‌های فیزیکی و روحی مناسبی داشته باشند تا بتوانند با شرایط سخت مسابقه کنار بیایند. این رشته به علاوه برای تقویت اعتماد به نفس سوارکار نیز مفید است.
2. درساژ (Dressage)
دِرساژ یکی از رشته‌های کلاسیک و هنری اسب‌سواری است که تمرکز آن بر آموزش و نمایش حرکات دقیق و منظم اسب است. در این رشته، سوارکار باید توانایی کنترل کامل اسب را نشان دهد و حرکات مختلفی مانند پیچیدن، توقف و حرکت‌های خاص را به زیبایی اجرا کند. درساژ بیشتر شبیه یک رقص هماهنگ بین انسان و حیوان است و نیاز به تمرینات طولانی مدت دارد. این رشته مهارت‌های فنی بالایی می‌طلبد و هدف آن نمایش قدرت، انعطاف و همکاری بین اسب و سوارکار است. مسابقات درساژ معمولاً در میدان‌های مشخصی برگزار می‌شود و هر حرکت دارای امتیاز جداگانه است. این رشته به عنوان پایه‌ای برای سایر رشته‌های اسب‌سواری نیز شناخته می‌شود. اسب‌های درساژ باید آرام، هوشمند و قابل آموزش باشند. درساژ به رشد ارتباط و درک متقابل بین اسب و سوارکار کمک می‌کند.
3. مسابقات استقامت (Endurance Riding)
مسابقات استقامت رشته‌ای است که در آن اسب و سوارکار باید مسافت‌های بسیار طولانی را در زمان معین طی کنند. این رشته آزمونی سخت برای توانایی فیزیکی و استقامت هر دو است و معمولاً در مسیرهای طبیعی و ناهموار انجام می‌شود. اسب و سوارکار باید همزمان سرعت و حفظ انرژی را مدیریت کنند تا به پایان مسیر برسند. این رشته نیازمند آمادگی جسمانی عالی و دانش دقیق مراقبت از اسب در طول مسیر است. داوران سلامت اسب را در فواصل مختلف بررسی می‌کنند تا مطمئن شوند اسب توان ادامه دارد. مسابقات استقامت در سراسر جهان برگزار می‌شود و به دلیل طولانی بودن مسیرها، صبر و مهارت استراتژیک بسیار مهم است. این رشته به ارتقاء هماهنگی و همبستگی بین سوارکار و اسب کمک می‌کند. اسب‌های مورد استفاده در این رشته معمولاً سبک، مقاوم و با استقامت بالا هستند.
4. مسابقات تروت و کانتر (Trot and Canter Racing)
این رشته شامل مسابقاتی است که سرعت اسب در دو گام مشخص، تروت و کانتر، مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. تروت گامی دو زمانه و کانتر گامی سه زمانه است که هر دو نیاز به هماهنگی و تمرکز بالا دارند. در این مسابقات سرعت و کنترل اسب اهمیت فراوانی دارد و سوارکار باید توانایی حفظ تعادل و هدایت دقیق اسب را داشته باشد. این رشته معمولاً در پیست‌های مخصوص اسب‌سواری برگزار می‌شود و برای ارتقای سرعت و واکنش اسب تمرین می‌شود. اسب‌هایی که در این رشته شرکت می‌کنند، باید سرعت و استقامت مناسبی داشته باشند و توانایی حفظ گام‌های دقیق را داشته باشند. مسابقات تروت و کانتر به عنوان تمرینی برای افزایش توان حرکتی اسب شناخته می‌شوند. این رشته همچنین به بهبود هماهنگی عضلات و انعطاف‌پذیری اسب کمک می‌کند. سوارکاران در این مسابقات باید تجربه کافی در مدیریت سرعت و گام اسب داشته باشند.
5. مسابقات درگ (Harness Racing)
مسابقات درگ نوعی رقابت سرعتی است که در آن اسب‌ها با ارابه‌های سبک به مسابقه می‌پردازند. این رشته بیشتر در کشورهای غربی محبوب است و به سرعت و قدرت اسب‌ها توجه دارد. اسب‌ها باید در گام‌هایی مشخص مانند تروت یا کانتر مسابقه دهند و ارابه‌ها سبک و مجهز به چرخ‌های مناسب هستند. سوارکار در این مسابقات به عنوان راننده ارابه شناخته می‌شود و باید کنترل کاملی بر اسب داشته باشد. این رشته معمولاً در پیست‌های مخصوص برگزار می‌شود و سرعت بالای اسب‌ها چالش بزرگی برای رانندگان است. تمرینات ویژه‌ای برای افزایش سرعت و هماهنگی اسب با ارابه انجام می‌شود. مسابقات درگ جذابیت خاصی دارد و مخاطبان زیادی را به خود جلب می‌کند. این رشته به عنوان یک ورزش رقابتی و تفریحی نیز شناخته شده است و در برخی کشورها جنبه فرهنگی دارد.
انواع رشته‌های اسب‌سواری جهانی
پرش با اسب (Show Jumping)
پرش با اسب یکی از هیجان‌انگیزترین رشته‌های اسب‌سواری است که طی آن اسب و سوارکار باید از موانع مختلف با دقت و سرعت عبور کنند. موانع شامل نرده‌ها، موانع آبی و تونل‌هایی هستند که باید بدون برخورد طی شوند. این رشته به هماهنگی بسیار بالا بین اسب و سوارکار نیاز دارد و معمولاً در میدان‌های ویژه برگزار می‌شود. سرعت و دقت دو عامل مهم در امتیازدهی این رشته هستند. تمرینات پرش با اسب شامل تقویت عضلات، تعادل و تکنیک صحیح پرش است. این رشته در مسابقات بین‌المللی و المپیک برگزار می‌شود و از محبوب‌ترین شاخه‌های اسب‌سواری به شمار می‌رود. سوارکاران برای موفقیت در این رشته باید مهارت‌های کنترل اسب و تصمیم‌گیری سریع را بیاموزند. همچنین، اسب‌ها باید از نظر فیزیکی بسیار قوی و چابک باشند. پرش با اسب ترکیبی از ورزش و هنر است که جذابیت فراوانی دارد.
2. درساژ (Dressage)
دِرساژ به معنای آموزش و تعلیم دقیق اسب است که در قالب حرکات منظم و هماهنگ اجرا می‌شود. این رشته بیشتر به ظرافت، هماهنگی و تسلط کامل بین اسب و سوارکار توجه دارد. در درساژ، اسب باید حرکاتی مانند گام برداشتن نرم، چرخش‌های دقیق و حرکات ظریف را به صورت هماهنگ انجام دهد. این رشته نیازمند تمرینات طولانی و صبر بسیار است تا اسب بتواند حرکات را بدون فشار و به آرامی اجرا کند. مسابقات درساژ در سطوح مختلف و با برنامه‌های مشخص برگزار می‌شوند که هر حرکت امتیاز جداگانه دارد. درساژ به عنوان هنر بالای اسب‌سواری شناخته شده و بر ارتباط عمیق بین اسب و سوارکار تاکید دارد. این رشته به بهبود تعادل، انعطاف‌پذیری و قدرت ذهنی اسب کمک می‌کند. همچنین سوارکاران در درساژ مهارت‌های کنترل دقیق و هماهنگی را کسب می‌کنند. درساژ یکی از رشته‌های رسمی المپیک و مسابقات جهانی است.
3. کورس اسب‌دوانی (Horse Racing)
کورس اسب‌دوانی، یکی از قدیمی‌ترین و پرطرفدارترین رشته‌های اسب‌سواری است که در آن اسب‌ها در مسیرهای مشخصی با هم مسابقه می‌دهند. هدف اصلی در این رشته، رسیدن به خط پایان با سرعت بیشتر از دیگر رقبا است. کورس‌های مختلفی وجود دارد که بسته به مسافت و نوع زمین متفاوت‌اند. این رشته به تمرکز بالا و هماهنگی بین اسب و سوارکار نیاز دارد تا در زمان مناسب سرعت را افزایش دهند. اسب‌ها در این رشته باید استقامت و سرعت بالایی داشته باشند و تمرینات ویژه برای تقویت این ویژگی‌ها انجام می‌شود. کورس اسب‌دوانی در سراسر جهان محبوب است و مسابقات مهمی مثل دربی‌ها دارد که مخاطبان گسترده‌ای جذب می‌کند. این رشته از نظر اقتصادی نیز اهمیت زیادی دارد و در بسیاری از کشورها صنعت بزرگی محسوب می‌شود. سوارکاران در این رشته باید تجربه و تکنیک کنترل اسب را به خوبی داشته باشند. کورس اسب‌دوانی ترکیبی از سرعت، استقامت و استراتژی است.
4. هورس‌تریال (Eventing)
هورس‌تریال رشته‌ای چندجانبه و دشوار در اسب‌سواری است که ترکیبی از سه بخش پرش، درساژ و کورس اسب‌دوانی محسوب می‌شود. در این رشته، شرکت‌کنندگان باید در هر سه مرحله بهترین عملکرد را نشان دهند تا بتوانند مقام کسب کنند. هورس‌تریال نیازمند آمادگی فیزیکی و ذهنی بالا برای هر دو، اسب و سوارکار است. این رشته معمولاً در فضای باز و در چند روز برگزار می‌شود که هر روز یکی از بخش‌ها اجرا می‌شود. بخش درساژ تمرکز بر حرکات ظریف و هماهنگ، بخش پرش شامل عبور از موانع و بخش کورس مربوط به سرعت و استقامت است. هورس‌تریال به دلیل ترکیب مهارت‌های مختلف، یکی از چالش‌برانگیزترین رشته‌ها به شمار می‌رود. شرکت‌کنندگان باید برنامه‌ریزی دقیق و تمرین‌های تخصصی داشته باشند. این رشته در مسابقات جهانی و المپیک برگزار می‌شود و مورد توجه بسیاری از علاقه‌مندان است. هورس‌تریال نمایانگر کامل‌ترین مهارت‌های اسب‌سواری است.
5. پولوی اسب‌سواری (Polo)
پولو یک ورزش گروهی و پرتحرک در اسب‌سواری است که در آن بازیکنان با چوب‌های بلند تلاش می‌کنند توپ را به دروازه حریف بزنند. این بازی در زمین‌های بزرگ و با حضور دو تیم چهار نفره برگزار می‌شود. پولو نیازمند سرعت، دقت و همکاری تیمی بسیار بالاست. هر بازیکن باید کنترل کاملی روی اسب خود داشته باشد و همزمان روی توپ و حریفان تمرکز کند. این ورزش از قدیمی‌ترین رشته‌های اسب‌سواری است و سابقه تاریخی طولانی دارد. پولو ترکیبی از مهارت‌های اسب‌سواری و استراتژی تیمی است که جذابیت زیادی برای تماشاگران دارد. بازیکنان علاوه بر سرعت، باید توانایی واکنش سریع و تصمیم‌گیری به موقع داشته باشند. پولوی اسب‌سواری به تقویت مهارت‌های تعادل، هماهنگی و قدرت فیزیکی اسب‌ها کمک می‌کند. این رشته در کشورهای مختلف، به ویژه در آمریکای جنوبی و هندوستان محبوبیت ویژه‌ای دارد.
انواع رشته‌های اسب‌سواری
پرش با اسب (Show Jumping)
پرش با اسب یکی از هیجان‌انگیزترین و محبوب‌ترین رشته‌های اسب‌سواری است که در آن اسب و سوارکار باید از موانع مختلف عبور کنند. این رشته نیازمند تمرکز بالا، مهارت‌های فنی و هماهنگی کامل بین سوارکار و اسب است. موانع شامل نرده‌های چوبی، تونل‌ها و موانع آبی می‌شوند که باید بدون برخورد با آنها گذر کرد. مسابقات پرش معمولاً در میدان‌های مخصوص برگزار می‌شوند و زمان عبور نیز در امتیازدهی موثر است. در این رشته، سرعت و دقت هر دو اهمیت بالایی دارند و اسب باید از نظر فیزیکی بسیار آماده باشد. پرش با اسب علاوه بر ورزش، به عنوان یک هنر هماهنگی و اعتماد نیز شناخته می‌شود. سوارکاران حرفه‌ای در این رشته آموزش‌های خاصی برای افزایش قدرت و تعادل خود و اسبشان می‌بینند. این رشته در المپیک نیز برگزار می‌شود و طرفداران زیادی دارد.
2. درساژ (Dressage)
دِرساژ یا رقص اسب یکی از دقیق‌ترین و هنری‌ترین شاخه‌های اسب‌سواری است که به اجرای حرکات ظریف و هماهنگ بین اسب و سوارکار می‌پردازد. هدف درساژ، نمایش کنترل کامل و هماهنگی بی‌نقص بین دو شریک ورزش است. در این رشته، اسب باید حرکات مختلفی مانند گام برداشتن، جهش‌های کوتاه و چرخش‌های دقیق را به صورت کاملاً منظم اجرا کند. درساژ بیشتر به مهارت، صبر و تمرین‌های طولانی نیاز دارد تا اسب بتواند حرکات را به صورت روان و بدون اشتباه انجام دهد. مسابقات درساژ در قالب برنامه‌های مشخصی برگزار می‌شود که هر حرکت امتیاز جداگانه‌ای دارد. این رشته به عنوان یک هنر و نمایش تخصصی در سطح جهانی شناخته می‌شود. اسب و سوارکار در این رشته باید رابطه‌ای قوی و ارتباط کلامی و فیزیکی نزدیک داشته باشند. درساژ علاوه بر زیبایی و ظرافت، به افزایش توانایی‌های حرکتی و ذهنی اسب نیز کمک می‌کند.
3. کورس اسب‌دوانی (Horse Racing)
کورس اسب‌دوانی یکی از قدیمی‌ترین و مشهورترین رشته‌های اسب‌سواری است که به سرعت و استقامت اسب‌ها و مهارت سوارکاران توجه دارد. در این رشته، اسب‌ها در مسافت‌های مختلف به مسابقه می‌پردازند و سریع‌ترین اسب برنده می‌شود. کورس‌های مختلفی وجود دارد که برخی روی زمین‌های صاف و برخی روی مسیرهای دشوار و ناهموار برگزار می‌شوند. سوارکاران در کورس اسب‌دوانی باید توانایی کنترل کامل اسب و استفاده بهینه از انرژی آن را داشته باشند. این رشته نیازمند تمرینات شدید و برنامه‌ریزی دقیق برای بهبود سرعت و استقامت اسب است. کورس اسب‌دوانی در سطح جهانی طرفداران زیادی دارد و از نظر اقتصادی نیز بسیار مهم است. در این رشته، تکنیک‌های مختلف دویدن و استراتژی مسابقه نقش حیاتی ایفا می‌کنند. کورس اسب‌دوانی در بسیاری از کشورها یک ورزش ملی و فرهنگی محسوب می‌شود.
4. هورس‌تریال (Eventing)
هورس‌تریال یا مسابقات سه‌گانه اسب‌سواری ترکیبی از سه رشته پرش، درساژ و کورس اسب‌دوانی است که مهارت‌های مختلف سوارکار و اسب را به چالش می‌کشد. در این رشته، شرکت‌کنندگان باید در هر سه بخش بهترین عملکرد را داشته باشند تا در نهایت برنده شوند. هورس‌تریال به دلیل ترکیب مهارت‌های فنی، سرعت و استقامت، یکی از سخت‌ترین رشته‌های اسب‌سواری محسوب می‌شود. این رشته نیازمند آمادگی کامل جسمی و ذهنی اسب و سوارکار است و معمولاً در فضای باز برگزار می‌شود. مسابقات هورس‌تریال به صورت چند روزه انجام می‌شود و هر روز یک بخش متفاوت برگزار می‌شود. این رشته مهارت‌های همه‌جانبه‌ای را در اسب و سوارکار تقویت می‌کند. به دلیل سختی و پیچیدگی آن، شرکت‌کنندگان باید آموزش‌های تخصصی و تمرینات منظم داشته باشند. هورس‌تریال در مسابقات المپیک و جهانی نیز برگزار می‌شود و ارزش زیادی دارد.
5. پولوی اسب‌سواری (Polo)
پولو یک رشته گروهی اسب‌سواری است که در آن بازیکنان با چوب‌های بلند تلاش می‌کنند توپ را به سمت دروازه حریف بزنند. این بازی نیازمند سرعت، دقت و هماهنگی بسیار بالا بین بازیکن و اسب است. هر تیم معمولاً از چهار بازیکن تشکیل شده و بازی در زمین‌های بزرگ انجام می‌شود. پولوی اسب‌سواری ورزشی پرتحرک و هیجان‌انگیز است که ترکیبی از اسب‌سواری سریع و مهارت‌های تیمی را می‌طلبد. بازیکنان باید بتوانند اسب را به سرعت کنترل کنند و همزمان با تمرکز به توپ و هم‌تیمی‌های خود توجه کنند. پولوی اسب‌سواری از قدیمی‌ترین ورزش‌های اسب‌سواری است که ریشه‌های آن به فرهنگ‌های باستانی برمی‌گردد. این رشته در بسیاری از کشورها، به ویژه در آمریکای جنوبی و هند، بسیار محبوب است. پولوی اسب‌سواری به تقویت همکاری گروهی و مهارت‌های استراتژیک نیز کمک می‌کند.